Hayatın anlamını sorgularız çoğu zaman. Olup bitenleri anlamakta zorlanır ve ümitsizliğimizi de artar. Bu niye böyle diye düşünürken okuduğum eski bir kutsal metin dikkatimi çekti. Bilgeliğe ve hikmete kapılarını kapayanlar demek ki sadece bu vakte ait değilmiş. İbret almayanlara daha başka sözüm olacak. Önce şu kutsal metini dikkatlice okuyalım.

Her Şey Bomboş

“BÖLÜM 1

Vaiz.1: 1 Bunlar Yeruşalim'de krallık yapanDavut oğlu Vaiz'in sözleridir:

Vaiz.1: 2 "Her şey boş, bomboş, bomboş!" diyor Vaiz.

Vaiz.1: 3 Ne kazancı var insanın Güneşin altında harcadığı onca emekten?

Vai.1: 4 Kuşaklar gelir, kuşaklar geçer, Ama dünya sonsuza dek kalır.

Vai.1: 5 Güneş doğar, güneş batar, Hep doğduğu yere koşar.

Vai.1: 6 Rüzgar güneye gider, kuzeye döner, Döne döne eserek Hep aynı yolu izler.

Vai.1: 7 Bütün ırmaklar denize akar, Yine de deniz dolmaz. Irmaklar hep çıktıkları yere döner.

Vai.1: 8 Her şey yorucu, Sözcüklerle anlatılamayacak kadar. Göz görmekle

doymuyor, Kulak işitmekle dolmuyor.

Vai.1: 9 Önce ne olduysa, yine olacak. Önce ne yapıldıysa, yine yapılacak. Güneşin altında yeni bir şey yok.

Vai.1: 10 Var mı kimsenin, "Bak bu yeni!" diyebileceği bir şey? Her şey çoktan, bizden yıllar önce de vardı.

Vai.1: 11 Geçmiş kuşaklar anımsanmıyor, Gelecek kuşaklar da kendilerinden sonra gelenlerce anımsanmayacak. Bilgelik Boştur

Vai.1: 12 Ben Vaiz, Yeruşalim'de İsrail kralıyken

Vai.1: 13 kendimi göklerin altında yapılan her şeyi bilgece araştırıp incelemeye adadım. Tanrı'nın uğraşsınlar diye insanlara verdiği çetin bir zahmettir bu.

Vai.1: 14 Güneşin altında yapılan bütün işleri gördüm; hepsi boştur, rüzgarı kovalamaya kalkışmaktır!

Vai.1: 15 Eğri olan doğrultulamaz, eksik olan sayılamaz.

Vai.1: 16 Kendi kendime, "İşte, bilgeliğimi benden önce Yeruşalim'de krallık yapan herkesten çok artırdım" dedim, "Alabildiğine bilgi ve bilgelik edindim."

Vai.1: 17 Kendimi bilgi ve bilgeliği, deliliği ve akılsızlığı anlamaya adadım. Gördüm ki, bu da yalnızca rüzgarı kovalamaya kalkışmakmış.

Vaiz.1: 18 Çünkü çok bilgelik çok keder doğurur, bilgi arttıkça acıda artar.”

(Tevrat)

Bu hikmetler bütün uğraşıların boş ve anlamsız olduklarını düşünmemek için akıl sahibi insanın ide olarak bir amacının var olması gerektiğini anlatmak için kaleme alındı.

Amaç Tanrı huzuruna çıkmak; güç sahibi olmak, var olmak, duyuların hazzının yaşamak, dünya düzeni kurmak, ölümsüzlük olmak diyebilirim.

Anlayıp ibret alanlara bu satırlar yeter de artar bile.