TBL’de Kipaş İstiklal Spor’un galibiyet hasreti nihayet beş maç sonra sona erdi; hüsran da çekip gitti. Temsilcimiz, ligin ilk yarısında deplasmanda 79-75 mağlup ettiği TED Ankara Kolejliler’i bu kez kendi sahasında zor da olsa 89-84 yenmeyi başardı.
Maçın geneline baktığımızda, Kipaş İstiklal Spor üççeyrek boyunca yine savunma zaafını gözler önüne serdi. Ancak son beş maçtan farklı olarak bu kez skor yükü daha dengeli paylaşıldı. Maçın adamı Diante Watkins’in 21 sayısı, Burak Gözeneli’nin 16 sayılık katkısı, kenardan gelen Gökhan Demirci’nin 13 sayısı ve Barış Yeniay’ın 17 sayısı galibiyetin anahtarları oldu. Özellikle son çeyrekte savunmanın olması gerektiği gibi sertleşmesi, Watkins in daha önceki maçlardaki performansını tekrarlaması maçın kaderini lehimize çevirdi.
Tribünler maç boyunca adeta “öldü öldü dirildi.” Uzun süredir beklenen galibiyet, taraftara da derin bir nefes aldırdı.
Ancak bu galibiyet, bazı gerçekleri görmezden gelmemizi sağlamamalı. Kipaş İstiklal Spor’un bana göre en çok çalışması gereken konu savunma. Zira kendi sahasında oynadığı son maça kadar üst üste kaybedilen beş karşılaşmada ortalama 91 sayı yemesi, bu zayıflığın en net göstergesi. Koç Serkan Erdoğan’ın 24 Ocak’ta oynanacak Darüşşafaka maçına kadar bu sorunu acilen çözmesi gerekiyor.
Takımdan ayrılan Anthony Mors’un yokluğunda transfer edilen A. Abu’nun şu ana kadar bu boşluğu doldurabilecek bir görüntü vermediği de açık. Uzun forvet olarak kadroya katılan Boracan Işık da henüz beklenen seviyede değil. Abu’nun ve Boracan’ın maç içinde kısalarla daha etkili ikili oyunlar oynayıp, pota altındaki tıkanıklığı açmaları şart. Bu iki oyuncunun ayrı ayrı oyuna koyacağı katkı, takımın önümüzdeki haftalarda alacağı sonuçlar açısından kritik önemde.
Koç Serkan Erdoğan’a bu noktada büyük görev düşüyor. Oyunculuk kariyerine kimsenin söyleyecek sözü yok; ancak koçluk kariyerini bir üst seviyeye taşıması için elindeki oyuncuların potansiyelini en verimli şekilde kullanması gerekiyor.
Taraftar cephesine de bir parantez açmak lazım. Üst üste gelen beş mağlubiyet, tribünleri doğal olarak kırdı. Ancak bu kırgınlığın bir kenara bırakılıp salonun yeniden doldurulması şart. Taraftar desteğinin ne kadar önemli olduğunu, kendi sahamızda kazandığımız Konya maçında net bir şekilde gördük. O maçtaki atmosferi, iç sahadaki her karşılaşmada görmek istiyoruz. Çünkü tribün coşkusu, sahadaki mücadeleyi doğrudan etkiliyor; kazanılan her maç ise şehirdeki birlik ve beraberlik duygusunu artırıyor.
Kipaş İstiklal Spor’un son haftalarda kendisine çalan SOS sinyallerini kapatıp, istasyona gelen ve kalkış sireni çalan o trene binmesi gerekiyor.
“Umut hâlâ var”
Seyrederken taraftarlığı unutmayanlara selam olsun.
Başka yazılarda görüşmek üzere, esen kalın.
Mehmet Oğuz Kurt
