Kahramanmaraş, üç farklı coğrafi bölgenin kesişiminde yer alması sayesinde çeşitli iklim tiplerini bir arada barındırıyor. Kent merkezi ve çevresinde Akdeniz etkisi hissedilirken, kuzey kesimlerde karasal şartlar, doğuda ise Güneydoğu Anadolu’ya özgü sıcaklık özellikleri öne çıkıyor. Yükselti ve yer şekilleri, sıcaklık ile yağış değerlerinin ilçeler arasında belirgin biçimde değişmesinde önemli rol oynuyor.
MERKEZDE AKDENİZ, KUZEYDE KARASAL İKLİM
Kahramanmaraş Ovası ve çevresinde Bozulmuş Akdeniz iklimi hakimken, kuzeye doğru yükseltinin artmasıyla karasal şartlar belirginleşiyor. Göksun, Afşin ve Elbistan’da yaz ile kış arasındaki sıcaklık farkı yükseliyor. Bu ilçelerde kışlar daha soğuk ve kar yağışlı, yazlar ise merkeze kıyasla daha serin geçiyor. Pazarcık’ta ise Güneydoğu Anadolu’ya özgü sıcak ve kurak hava şartları kendini gösteriyor.
YAĞIŞ MİKTARI İLÇELERE GÖRE DEĞİŞİYOR
Kent genelinde yağışların büyük bölümü kış mevsiminde gerçekleşirken, yaz ayları yılın en kurak dönemini oluşturuyor. Andırın, yıllık ortalama 1268,7 milimetre ile ilin en fazla yağış alan ilçesi olurken, Elbistan’da bu değer 390,5 milimetreye kadar geriliyor. İlçeler arasındaki bu belirgin fark, şehrin değişken iklim yapısını ortaya koyuyor.
COĞRAFİ YAPI BELİRLEYİCİ OLUYOR
İklim sınıflandırmalarına göre Kahramanmaraş merkez, yarı nemli ve yaz aylarında su ihtiyacının arttığı bir iklim yapısına sahip. Elbistan ve Afşin’de daha kurak ve az nemli şartlar hakim olurken, Andırın yüksek yağış miktarıyla daha nemli bir karakter taşıyor. Dağlık arazi, yükselti basamakları ve şehrin bulunduğu geçiş kuşağı; tarımsal üretimden bitki örtüsüne ve doğal yaşama kadar birçok alanda çeşitlilik oluşmasını sağlıyor.
