Kahramanmaraş, zengin bitki çeşitliliğiyle dikkat çeken şehirler arasında yer alırken, yüksek kesimlerde yetişen bazı türler doğaseverlerin ve fotoğraf tutkunlarının ilgisini çekiyor. Bu özel türlerden biri de bilimsel adıyla Phelypaea coccinea olan Kardeş Kanı Çiçeği. Canavarotugiller familyasına ait olan Phelypaea coccinea, halk arasında en çok “Kardeş Kanı” adıyla bilinirken, yörede “Gosgog” ve “Gusgug” gibi isimlerle de anılıyor. İlkbahar sonu ve yaz aylarının başlarında toprak yüzeyine çıkan bitki, kan kırmızısına yakın parlak rengiyle bulunduğu bölgede dikkat çekici bir görüntü oluşturuyor.
HÜTHÜT KUŞUNU ANDIRAN GÖRÜNÜMÜYLE İLGİ ÇEKİYOR
Hüthüt kuşunun gösterişli görünümünü andıran yapısıyla ilgi gören Kardeş Kanı Çiçeği, özellikle doğa fotoğrafçılarının objektifine takılan özel bitkiler arasında yer alıyor. Yeşil yapraklara sahip olmaması ve alışılmış çiçek türlerinden farklı görünümü, bitkiyi daha da dikkat çekici hale getiriyor. Klorofili bulunmayan ve bu nedenle fotosentez yapamayan Phelypaea coccinea, yaşamını başka bitkilerin köklerine tutunarak sürdürüyor. Tam parazit bir bitki türü olan Kardeş Kanı Çiçeği, ihtiyacı olan su ve besini konak bitkilerden karşılıyor. Bu özelliğiyle doğadaki sıra dışı yaşam döngüsünün dikkat çeken örnekleri arasında gösteriliyor. Kahramanmaraş’ın yüksek rakımlı, taşlık, kayalık ve kurak yamaçlarında görülebilen bu bitki, genellikle çiçeklenme döneminde fark ediliyor. Toprak altında uzun süre görünmeden yaşamını sürdüren tür, yalnızca çiçek açtığı dönemde kendini belli ediyor.
DOĞAL ORTAMINDA KORUNMASI GEREKİYOR
Kırmızı rengi nedeniyle halk arasında “Kardeş Kanı” olarak adlandırılan bitki, hem bilimsel yönüyle hem de yöresel isimleriyle Kahramanmaraş’ın doğal zenginlikleri arasında özel bir yere sahip. Uzmanlar, bu tür bitkilerin doğal ortamlarında korunması gerektiğine dikkat çekerken, doğaseverlere bitkiye zarar vermeden gözlem yapmaları ve fotoğraflamaları konusunda uyarılarda bulunuyor. Kahramanmaraş’ın yüksek kesimlerinde yetişen Kardeş Kanı Çiçeği, kentin yalnızca tarihi ve kültürel mirasıyla değil, doğasında sakladığı özel bitki türleriyle de önemli bir potansiyele sahip olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.
