Türkiye’de özellikle sahil kesimlerindeki park, bahçe ve yol kenarlarında yetiştirilen tür, uygun koşullarda Kahramanmaraş’ta da görülebiliyor. Kısa gövdeli, yayvan dallı ve seyrek tepeli bir yapıya sahip olan ağaç, kış aylarında yapraklarını döküyor. Dünyanın özellikle tropikal ve ılıman bölgelerinde yayılış gösteren tür, ülkemizde daha çok süs bitkisi olarak değerlendiriliyor. Gövde kabuğu açık kahverengi olan ağacın genç sürgünleri ise yeşilimsi kahverengi renkte ve tüysüz yapısıyla öne çıkıyor. Büyük yumurta-yürek biçimindeki yaprakları yaklaşık 10-20 santimetre uzunluğa ulaşabiliyor. Yaprakların üst yüzü açık yeşil ve çıplakken, alt yüzünde tüyler bulunuyor.
YAPRAKLARINDAKİ KOKU EN BELİRGİN ÖZELLİĞİ
Ağacın en dikkat çekici özelliklerinden biri ise yapraklarında bulunuyor. Yapraklar ovuşturulduğunda belirgin ve hoş olmayan bir koku ortaya çıkıyor. Bu özellik, ağacın teşhis edilmesinde önemli bir ayırt edici unsur olarak değerlendiriliyor. Haziran ve temmuz aylarında çiçeklenen ağaç, büyük ve gösterişli beyaz çiçekleriyle dikkat çekiyor. Yaklaşık 3-4 santimetre uzunluğundaki çiçekler, 20-25 santimetre uzunluğa ulaşan dik durumdaki bileşik salkımlar oluşturuyor. Çiçeklerin taç boğazında sarı çizgiler ve mor lekeler bulunuyor.
MEYVELERİ 40 SANTİMETREYE KADAR UZAYABİLİYOR
Türün meyveleri de görünümüyle dikkat çekiyor. Boru şeklindeki silindirik kapsüller yaklaşık 20-40 santimetre uzunluğa ve 6-8 milimetre kalınlığa ulaşabiliyor. Gençken yeşil olan meyveler olgunlaştıkça kahverengiye dönüşüyor ve boyuna iki parçaya ayrılarak açılıyor. Aydınlık alanları ve ılıman iklimi seven bu ağaç, uygun yetişme koşullarında park ve bahçelerde dekoratif görünümüyle öne çıkıyor. Kahramanmaraş’ta da özellikle peyzaj düzenlemelerinde karşılaşılabilen tür, büyük yaprakları, beyaz çiçekleri ve kendine özgü kokusuyla doğaseverlerin ilgisini çekiyor.
