Kahramanmaraş mutfağının önemli lezzetlerinden tarhana, hazırlanış biçimine göre farklı çeşitlere ayrılıyor. İnce ve gevrek yapıya sahip cips tarhana yaygın olarak tüketilirken, Elbistan ve çevresinde diş ya da sıkma tarhana öne çıkıyor. Dövme buğday ile yoğurdun buluşmasıyla hazırlanan ürün, özellikle kış aylarında sofraları süslüyor.
DİŞ TARHANASI NASIL HAZIRLANIYOR?
Üretim süreci, kabuğu soyularak dövme haline getirilen buğdayın pişirilmesiyle başlıyor. Pilav kıvamına ulaşan dövme soğutulduktan sonra yoğurt veya yörede “katık” adı verilen süzme yoğurtla buluşturuluyor. İyice yoğrulan karışım, ekşi tadını kazanması için bir süre dinlendiriliyor.Mayalanan hamur, elle sıkılarak küçük ve kalın parçalar şeklinde temiz bezlerin üzerine diziliyor. Güneşte birkaç gün bekletilen tarhanalar tamamen kuruduktan sonra toplanarak kışlık tüketim için saklanıyor.
CİPS TARHANADAN YAPISIYLA AYRILIYOR
Diş tarhanası ile cips tarhana arasındaki temel fark, şekillendirme ve kurutma aşamasında ortaya çıkıyor. Diş tarhanası küçük, kalın ve sıkılmış parçalar halinde hazırlanırken cips çeşidi, karışımın bez veya çığ üzerine ince tabakalar halinde yayılmasıyla elde ediliyor. Cips tarhana, gevrek dokusu sayesinde doğrudan atıştırmalık olarak yenilebiliyor. Daha kalın ve sert olan diş tarhanası ise çoğunlukla önceden ıslatılarak çorba yapımında kullanılıyor. Damak zevkine göre kuru halde çerez olarak da tüketilebiliyor.
SOĞUK GÜNLERİN GELENEKSEL LEZZETİ
Uzun süre saklanabilmesi nedeniyle kış hazırlıklarında önemli bir yere sahip olan diş tarhanası, pişirilmeden önce suya bırakılarak yumuşatılıyor. Ardından karıştırılarak kaynatılan çorba; sarımsak, tereyağı, nane veya pul biberle tatlandırılarak servis ediliyor. Kuşaktan kuşağa aktarılan diş tarhanası, kendine özgü yapım tekniği ve lezzetiyle Kahramanmaraş’ın zengin mutfak kültürünü yaşatmaya devam ediyor.
