İtici Kuvvet


HİKMET GÜMÜŞER

HİKMET GÜMÜŞER

08 Eylül 2017, 08:37

Soru: İngiliz, Fransız ve Alman emeklileri arasındaki fark nedir?

Cevap: İngiliz, sabah kahvaltısında gazetesini okur, sonra golf kulübüne gider. Fransız, kahvaltıda bir kadeh içkisini içer, sonra kitabını okur. Alman ise tansiyon hapını içer ve işe gider.

Geçtiğimiz günlerde gerçekleştirdiğim Almanya seyahatinde bir kez daha bu anektod geldi aklıma. Sanırsınız ki emeklilik kavramı bu ülkeye hiç ulaşmamış. Rahatlıkla “ihtiyar” diyebileceğiniz amcalar sabah erkenden kalkıp işlerine gidiyorlar. Çalışma ve üretme arzusu Alman toplumunu tepeden aşağı kuşatmış vaziyette.

***

Bir yemek esnasında Alman meslektaşıma şu soruyu sordum: “Almanya, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra yok edilmesi planlanan, ekonomik çöküşe itilen, bitmiş bir ülkeydi. Ne oldu da bu kadar kısa süre içerisinde dünyanın en önemli ekonomisi haline geldiniz?” Kendisi şu şekilde yanıtladı: “Aslında bunun bir çok nedeni vardır ama bence en önemlisi hırs ve disiplindir. Biz geçmişimizde yaşadığımız acılı günlerden çok önemli dersler aldık. Eğer ki çalışmazsak yeniden o kara günlere dönebiliriz ve ancak çok çalışırsak üretebiliriz, kalkınabiliriz. Biz bu düşünceyi okullarımızdaki öğrencilere aşıladık. Disiplinli bir şekilde okul hayatını geçiren öğrencilerin, hızlı ve kolayca iş hayatına entegre olabilmelerini sağladık.”

***

Disiplin, hırs, azim ve çaba. İşte bu dört etken Alman toplumunu Avrupa’nın birinci, dünyanın ise dördüncü büyük ekonomisi haline getirmiş. Japonların başarısının temelinde de geçmişte yaşanan acı hatıralardan ibret alıp, saydığım dört düstur ışığında çalışmaları yatıyor.

***

Bu örnekler bize bir kez daha başarının meydana gelmesi için toplumdaki bireyleri hareketlendirecek itici bir kuvvete ihtiyaç olduğunu gösteriyor. Bu itici kuvvet, geçmişte yaşanan büyük bir acıdan ya da büyük bir ekonomik sıkıntıdan peydah edebilir. Bir başarının elde edilebilmesi için taviz vermeden, çok çalışarak, doğru noktaya odaklanarak gencinden yaşlısına emek sarf etmek gerekiyor.

***

Bununla birlikte Türk toplumu olarak durumu analiz ettiğimizde malesef bu itici kuvvete pek rastlayamıyoruz. Okul çağındaki çocuklarımıza bakalım. Artık okula yürüyerek gitmek diye bir şey kalmadı. Okul servisleri bırakın evin önünden almayı, çocuklarımızı kapının önünden alıyor. Çocukların zorluklara maruz kalmasına müsaade etmiyoruz. Bunun neticesinde risk almaktan uzaklaşan çocuklar, hayatlarının ilerleyen aşamalarında da çaba sarfetme, hırslı bir şekilde emek harcama, disiplinli çalışma gibi düsturlardan uzak kalıyorlar. Malesef bizde hala en önemli mevki devlete kapağı atmak. Karlı girişimcilik örnekleri, teknolojik ürün geliştirme, know-how ihracı, tıbbi keşifler gibi alanlardaki başarımız bir elin parmağını geçmiyor.

***

Ekonomik başarının bir çok unsuru olsa da en önemli unsur ülke olarak ihtiyaçlarımıza kendimiz yetebilmemiz dışarıya muhtaç olmamamızdır. Özellkle imalat, tıp, enerji, otomotiv ve savunma sanayii sektörlerinde teknolojik atılımlar yapmamız gerekiyor. En çok teknoloji ithalatını bu sektörlerde yapıyoruz. Bunun haricinde yüksek enerji ithalatımız ile güneş enerjisini yaygınlaştırarak mücadele edebiliriz. Biz enerji ithal ediyorsak, milli geliri bizim 5 katımız olan Almanya’nın ne kadar enerji ithal etmesi gerektiğini varın siz hesap edin. Bununla birlikte onlar çözümü güneş enerjisine dönmekte bulmuşlar. Uçaktan aşağı baktığınızda binaların %80’inde güneş panelleri olduğunu görebilirsiniz. Güneşten yararlanan Almanya, enerji ithalatınde tasarruf sağlamış durumda.

***

Özetle bizi başarmaya itecek bir kuvvet lazım. Bu duyguyu, önce ailenin sonra da okuldaki eğitmenlerin küçük yaştan çocuğa aşılaması gerekiyor. Sorumlulukla, disiplinle, hırsla, azimle çalışmamız gerekiyor. Başaranlar böyle başarmış... Herkese hayırlı kazançlar dilerim.

Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Abdülkadir Göğremiş - 2 hafta önce
Hikmet bey yazınız ülkemiz için bugün en çok ihtiyacını hissettiğimiz önemli eksikliğimizi hatırlattı bana . Milli birlik motivasyonu. Yazınızda geçen heriki ülkedede ana motivasyon ortak acılar üzerinden tüm ülke halklarının aralarındaki küçük anlaşmazlıkları bırakıp tek millet olmaları ve sistemli şekilde çok çalışmaları olarak gözüküyor. Bize gelince bizim Almanya ve Japonya'dan çok daha büyük ve fazla ortak acımız var ama son yüzyılda kurtuluş savaşı dışında ortak motivasyonumuz pek olmamış. Millet olarak büyük acılarımızı yenilgilerimizi bize gereği gibi anlatmamışlar. Bir Çanakkale savaşını anlamak bile ortak milli motivasyon için yeterde artar bile. Günümüzde ise maalesef milli birlik ve ortak motivasyon olmaması için herkes elinden geleni yapıyor bilerek veya bilmeyerek. Bu ülkede yaşayan tüm insanlarımızın din dil ırk farklılıklarına rağmen okadar çok ortak sevinç ve acıları varki . Sadece bu konuda farkındalık yaratacak bir ortak akla ihtiyaç var. Güzel yazınız için çok teşekkür ediyorum saygılarımla
Avatar
Harun gümüşer - 2 hafta önce
Abdülkadir hocamında eline sağlık- çok önemli bir konuya değinmiş--dilerim o noktayı kazarız ve unutturulan sahip olduğumuz hazineyi tekrar kendimize itekleyici güç olarak aşikar kılabiliriz-- hikmet beye de bu güzel yazısı için teşekkür ederim
Avatar
Doğan ÖNYURT - 2 hafta önce
Seçtiğim konuların hepsi yerli yerinde ve fikirlerini de çok beğeniyorum .yazılarımın devamını bekliyorum sevgiler...